«بر چسبها»
تاریخ: ۱/۱۰/۱۳۸۱
بر اساس قانون حفاظت و بهره برداری از جنگل ها و مراتع، شرایط زیر برای چرای دام در مراتع کشور تعیین شده است:
تعاریف:
1. مرتع: شامل مناطق مشجر و غیرمشجر می شود.
مرتع غیرمشجر: زمینی مسطح یا کوهستانی که در فصل چرا دارای پوشش گیاهی علوفه ای خودرو باشد و به صورت عرفی مرتع شناخته شود. اراضی کشاورزی، حتی با وجود پوشش گیاهی، تحت این تعریف قرار نمی گیرند.
مرتع مشجر: اگر مرتع دارای درختان جنگلی خودرو باشد، مرتع مشجر نامگذاری می شود، به شرطی که حجم درختان در هر هکتار (در شمال از آستارا تا گلیداغی) بیش از ۵۰ متر مکعب و در سایر مناطق ایران بیش از ۲۰ متر مکعب نباشد.
2. مرتع روستایی: مرتعی است که اطراف روستا قرار دارد و به صورت عرفی برای بهره برداری دام های روستاییان استفاده می شود. این مرتع ها توسط هیئت های تعیین شده در بند ۲۵ فصل دوم این دستورالعمل مشخص و تعیین می گردند.